Echter het belangrijkste wapen om goed ontvangen te worden is nog steeds het opbouwen van een reputatie met het ip-adres waarvan verzonden wordt. Oftewel, hoe meer e-mails verzonden worden vanaf hetzelfde ip-adres en hoe meer e-mails geopend worden, des te beter wordt je reputatie. Dan is de kans dat e-mails goed aankomen groter.

Het artikel kan je hier vinden: http://www.marketingfacts.nl/berichten/20091103_authenticatie_bij_emailmarketing_spf_senderid_dkim/

Maar als het zoveel impact op het internet heeft, wat voor een impact heeft Social media dan op het gebruik van e-mail?

Deze vraag heeft Nielsen deels proberen te beantwoorden. Ze hebben onderzoek gedaan naar het gebruik van (web based) e-mail. Ervan uitgaande dat door het gebruik van Sociale media het gebruik van e-mail overbodig wordt, hebben ze in het afgelopen jaar de hypothese ‘Gebruik van Sociale media verlaagt het gebruik van e-mail’ getest.zelf geeft Nielsen al aan dat dit een onderzoek is dat niet volledig is.

Voor dit onderzoek hebben de gebruikers van e-mail in vier categorieën onderverdeeld;

• mensen die Sociale media niet gebruiken
• mensen die sociale media nauwelijks gebruiken
• mensen die sociale media gemiddeld gebruiken
• mensen die sociale media veel gebruiken

Het resultaat is duidelijk, hoe meer Sociale media gebruikt wordt, hoe meer e-mails verstuurd worden. Dit is uiteindelijk ook logisch, want elke sociale media heeft een functie waarbij je op de hoogte wordt gesteld van activiteiten van vrienden. Oftewel alle keren dat iemand op jou reageert krijg je een mail. Zeker als je vaak op Sociale media zit kan dit aantal erg snel oplopen.

Dit onderzoek is echter niet volledig. Er is namelijk alleen gemeten hoeveel het e-mailgebruik is via web based e-mail. De zakelijke e-mail wordt hier niet in meegenomen. Wel geeft het een goed uitgangspunt voor vervolgonderzoeken, bijvoorbeeld wat voor effect het heeft op het gebruik van zakelijke e-mails of niet-geautomatiseerde e-mails. Deze onderzoeken zullen in de komende periode uitgevoerd worden, het wachten is dus op deze resultaten.

Hier vind je de orginele post van Nielsen

In documenten over deliverability (en het verhogen ervan) wordt vooral gesproken over de technische aspecten waaraan een mail moet voldoen om ‘binnen’ te komen in de inbox in plaats van de spambox. Dit zijn regels die voorkomen dat de e-mail door spamfilters wordt gemarkeerd als ’spam’.

Nu blijkt uit recente uitspraken van o.a. Yahoo dat de reputatie van een e-mail steeds meer af gaat hangen van de handelingen van de ontvanger. Met andere woorden, als een ontvanger in een e-mail klikt is deze een stuk relevanter dan wanneer de ontvanger deze onder te lezen verwijderd.  Oftewel, relevantie zal meer en meer gaan bepalen of jouw mail als spam wordt gezien of niet. Al een tijd lang kijken ISP’s wel naar de open- en klikratio van een mailing en geven op basis van die statistieken het verzendende ip-adres een reputatie, maar nu wordt duidelijk dat steeds meer van die (gebruikers)factoren een rol gaan spelen bij spamfilters.

De volgende factoren zijn van invloed op de manier waarop een mailing wordt behandeld:
Pluspunten:

• Ontvangers redden de e-mail uit de spambox;
• Ontvangers openen de e-mail (een ISP heeft geen ‘plaatje’ nodig om dit te registreren);
• Ontvangers klikken op links in de mail;
• Ontvangers voegen de afzender toe aan hun contactlijst.

Minpunten:

• Een hoog percentage ontvangers gebruikt de ‘dit is spam’-knop;
• Een hoog percentage e-mails wordt naar de prullenbak verplaatst zonder te openen;

Dit lijkt een erg interessante en eerlijke bepaling van de reputatie van een e-mail, laat de gebruiker maar bepalen of iets spam is in plaats van computers. Een kritische noot is wel dat beginnende servers (ip-adressen) erg veel moeite krijgen om ‘binnen’ te komen in de inbox, aangezien ze nog geen reputatie hebben. Het lijkt dus zaak om eerst een reputatie te bouwen alvorens er verzonden gaat worden naar grote adreslijsten.

Het blijft moeilijk om een goed en eerlijk systeem te verzinnen, hiermee lijkt in ieder geval een grote stap gemaakt te worden.

Het artikel op marketingfacts kan je hier bekijken:
http://www.marketingfacts.nl/berichten/20091007_ontvangers_bepalen_verzendreputatie/

foto komt van: http://dwsmg.com

Om een beetje duidelijkheid in deze onduidelijke wetgeving te scheppen heeft ictrecht.nl een factsheet opgesteld waarin kort en bondig wordt uitgelegd wat de regels zijn en wat de uitzonderingen. Handig is  dat ook de regelgeving voor de Tell a Friend module is meegenomen. Veel bedrijven voldoen namelijk niet aan deze wetgeving.

de factsheet kan je hier bekijken.

DNS analyse

Daarnaast wordt ook veel gebruik gemaakt van DNS blacklisting. Hierbij wordt gekeken of een DNS op de blacklist staat (DNSBL: Een DNSBL is een lijst van IP-adressen van (mail)servers die gebruikt zijn om virussen of spam berichten te versturen, of die misbruikt kunnen worden voor dat doel. Bron: Wikipedia). Staat deze verzender hier niet op, dan wordt er gekeken naar de DNS entry en de gebruikte domeinnaam, komen deze niet overeen. Daarnaast wordt de mail ook gecontroleerd op de soorten links (wordt er gelinkt naar dubieuze websites?), de afbeeldingen (wat is de verhouding tussen tekst en afbeelding) en de gebruikte woorden (spamgevoelige woorden zoals gratis, enlarge, etc). Van al deze controles wordt een soort rapportcijfer gemaakt, valt deze onder een bepaald gemiddelde dan is de mail SPAM.

Bayesian filtering en Markovia discrimination

Deze methodes zijn echter niet geheel waterdicht. De beste Spamfilters zijn diegene die werken op basis van ingewikkelde wiskundige berekeningen, maar vooral leren van de ontvanger.  Op basis van wat de gebruiker als Spam definieerd wordt er een lijst gemaakt van veelgebruikte woorden. Aan de hand van deze woordenlijst worden de toekomstige mails bekeken en geanalyseerd. Deze methode noemt men ‘Bayesian filtering’. Een andere methode is Markovia discrimination, deze methode is bijna gelijk aan Bayesian filtering maar heeft het verschil dat deze kijkt naar hele zinsdelen in plaats van losse woorden.
Er zijn ook bedrijven die zich hebben gespecialiseerd in het whitelisten van verzenders. Bedrijven als Return Path analyseren de verzendende partij en controleren of ze zich ook daadwerkelijk aan de regels houden. Zodra dit het geval is kunnen ze ervoor zorgen dat de verzendende partij (altijd) in de inbox van verschillende ISP’s terecht komt. Deze optie is echter niet goedkoop en alleen interessant als je veel mails verzend en de database op orde hebt.

Conclusie

Het is goed om te weten hoe deze filters werken en wat eraan gedaan kan worden. Om mail in de inbox te krijgen is er echter maar 1 manier die echt goed werkt en dat is relevantie. Zorg dat de ontvanger interessant vind wat jij stuurt, dan is de kans al heel groot dat de mail goed aankomt.

Tools

Hieronder een aantal tools die kunnen helpen bij het valideren van verzenders van mail:

SNDS en Junkmail reporting program:  http://postmaster.live.com/Services.aspx
Sender Id (validatie techniek van Microsoft):  http://www.microsoft.com/mscorp/safety/technologies/senderid/default.mspx
DomainKeys Identified Mail (DKIM):   http://www.dkim.org/
Senderscore (website om de reputatie van een ip te controleren:    http://www.dkim.org/

Veel bedrijven en instellingen zijn bezig met deze wet omdat er een mogelijkheid is dat hierdoor een boete opgelegd wordt van 450.000 euro. Waar veel bedrijven echter niet op letten is het feit dat er afgelopen december (2008) een wet in werking is gesteld die het Tell-a-Friend systeem aan banden legt.

Tell-a-Friend wetgeving

Er zijn sinds december 2008 namelijk vier voorwaarden waaraan een Tell-a-Friend (of Mail-a-Friend) moet voldoen, te weten:

1. De communicatie gebeurt volledig op eigen initiatief van de internetgebruiker (of afzender), de website stelt hier geen (kans op) beloning tegenover voor afzender of ontvanger;
2. Voor de ontvanger moet het duidelijk zijn wie de initiatiefnemer van de e-mail is, zodat hij diegene kan aanspreken als hij niet gediend is van dergelijke mails.
3. De afzender moet volledige inzage hebben in het bericht dat namens hem wordt verzonden, zodat hij de verantwoordelijkheid kan nemen voor de persoonlijke inhoud van het bericht.
4. De website in kwestie mag de e-mailadressen en andere persoonsgegevens niet gebruiken of bewaren voor andere doeleinden dan het eenmalig verzenden van een bericht namens de afzender. Daarnaast dient de website het systeem te beveiligen tegen misbruik, zoals het geautomatiseerd verzenden van spam.

Punt 1 is de meest voor de hand liggende en wordt door de meeste bedrijven nu goed nageleefd. Punt 2 idem, deze wordt nageleefd en meestal opgelost door de zin toe te voegen ‘{naam verzender} denkt dat dit interessant voor je is‘.

Punt 3 en 4 geven echter meer problemen, veel bedrijven geven op dit moment nog geen inzicht in het (precieze) bericht dat doorgestuurd wordt. Dit probleem is relatief simpel op te lossen door een afbeelding te tonen van het bericht dat doorgestuurd gaat worden, omdat er nog geen jurisprudentie is wordt er nog maar weinig aandacht aan besteedt.

Ook punt 4 gebeurt nog niet overal. Veel systemen zijn namelijk zo ingericht dat deze automatisch de gegevens opslaat van acties, dus ook van mensen (en ontvangers) die het Tell-a-Friend systeem gebruiken. De wet staat dit echter niet toe.

Het wachten is daarom op de eerste persoon via een Tell-a-Friend in een systeem terecht is gekomen en vervolgens uitingen gemaild krijgt EN dit vervolgens bij de OPTA meldt.

voor meer informatie en het volledige rechtsoordeel ga naar cbpweb.nl

http://www.cbpweb.nl/documenten/pb_20081203_tell_a_friend.shtml

Dit zijn opmerkelijke resultaten, E-mailmarketing is een van de makkelijkste online marketing middelen waarmee getest kan worden en waar snel resultaat bereikt kan worden. Testen kan bijvoorbeeld op onderwerpregel, tijd van versturen, inhoud, opbouw van de tekst en design.

Of bovenstaande resultaten uit Amerika ook van toepassing zijn op de Europese en Nederlandse markt durf ik niet te zeggen. Toch raad ik iedereen zoveel mogelijk zijn nieuwsbrieven te testen. Ook raad ik aan voordat e-mailings getest gaan worden dient altijd een duidelijk testplan gemaakt te worden waar ook de resultaten verwerkt kunnen worden. Zodoende staat de testopzet en de resultaten in één document.

Deze aanpassing bevat 4 verduidelijkingen die deze wet moeten verduidelijken, deze wijzigingen zeggen namelijk:

1. You can’t require a subscriber to pay a fee, provide information other than the email address and opt-out preferences, or do anything else other than sending a reply email or visiting a single Web page.

If you have a one-click unsubscribe process, you are OK here. However, if you require subscribers to use a password to access an opt-out page or click a confirmation link to process the request, you should make changes. If you don’t accept replies to your sending address, you should make changes and monitor for unsubscribe requests as well.

2. The clarification of who the official sender is of a message with more than one advertiser allows the advertisers to decide among themselves who is the sender. Common sense dictates that whoever is listed in the friendly from address and is responsible for transmission to the list is the sender.

The modification makes it clear that only the sender is responsible for processing opt-outs and has to provide an address. Previously, the law implied that all advertisers might have had to provide opt-outs and addresses. Note: if the sender fails to honor its responsibility, all advertisers in the message can be held accountable.

3. A sender can use a U.S. Postal Service post-office box or private mailbox address as a legal address to satisfy the CAN-SPAM requirement of a “valid physical postal address.”

Thus, if you run a small business out of your home and use a P.O. box or service like Mail Boxes Etc. to collect and send mail, you can use that address instead of your home address. DMA members are still required to use a physical street address per membership rules.

4. The definition of “person” to refer to the email sender was modified to clarify that CAN-SPAM applies to businesses or automated mailing services as well as natural persons.

Also, the FTC didn’t shorten the time you have to remove an unsubscriber from your list, as some had expected. It remains at 10 days, but we still suggest you remove the address immediately upon request to avoid annoying recipients and exposing yourself to spam complaints.

Het geeft een verduidelijking van de bestaande regels weer en zorgt ervoor dat het gemakkelijker wordt om spam van e-mail marketing te onderscheiden.  (met dank aan http://www.emaillabs.com/email_marketing_articles/FTC-updates-can-spam.html)

Afgelopen maandag heeft Wendy Roth op iMediaConnection ‘de 7 doodzonden van e-mailmarketing’ gepost. Nou is de vraag of er maar 7 ‘doodzonden’ zijn op het gebied van e-mailmarketing en niet 20 of misschien wel 50! Maar daar kan je natuurlijk oneindig over discussiëren. Hieronder worden alle zeven ‘doodzonden’ weergeven. Op iMediaConnection krijg je ook tips hoe je de ‘zonden’ kan voorkomen.

1. e-Mail versturen waar niet om is gevraagd

2. e-Mail versturen die qua inhoud afwijkt van e-mail waar wél om is gevraagd

3. e-Mail versturen die niet gelezen kan worden (in html) op een smartphone of mobiele telefoon

4. e-Mail versturen met links en plaatjes die niet werken

5. Mensen die willen unsubscriben opzadelen met een ingewikkeld opt-out proces

6. e-Mail versturen om te re-engagen als dat allang gebeurd is

7. Veel méér e-Mails versturen dan de ontvanger verwacht

Het opt-in regime voor zakelijke e-mail wordt geregeld in artikel 11.7 van de gewijzigde telecommunicatiewet. Hierin staat dat:

het gebruik van automatische oproepsystemen zonder menselijke tussenkomst en elektronische berichten (fax, email, sms) voor het overbrengen van ongevraagde communicatie voor commerciële, ideële of charitatieve doeleinden aan abonnees (particuliere en zakelijke ontvangers) alleen is toegestaan als hiervoor voorafgaande toestemming is verleend (opt-in)

Duidelijke taal lijkt me. Al is er wel een uitzondering op deze regel:

Organisaties hebben geen voorafgaande toestemming nodig als zij eigen klanten met aanbiedingen van gelijksoortige producten en diensten willen e-mailen.

Deze uitzondering zorgt ervoor dat er veel onduidelijkheid ontstaat in de markt van e-mail marketeers.
Wat is een klant? Is iemand die drie jaar geleden een product heeft gekocht een klant, en kan ik die gewoon mailen?
Wat zijn gelijksoortige producten? Mag ik iemand die bij mij een tuinplant heeft gekocht mailen met een aanbieding voor grasmaaiers (het heeft namelijk beide met een tuin te maken)?

Dit zijn punten die ervoor zorgen dat er op het internet vooral onduidelijkheid heerst omtrend deze wetswijziging. De DDMA heeft een artikel geschreven die hierin wat duidelijkheid brengt (http://ddma.nl/index.php?pag=2&nieuws=252). Zo leggen ze uit wat de definitie van een klant is en wat gelijksoortige producten zijn:

Klant
De wetstekst zegt dat er sprake is van een klantrelatie als je de gegevens hebt verkregen in het kader van een transactie. Bij verkoop is er dus sprake van een klantrelatie. Maar ook een informatie-aanvraag zou kunnen gelden als relatie. De uiteindelijke beoordeling wordt aan de bedrijven zelf overgelaten, omdat ieder geval specifiek is.

Eigen gelijksoortige producten
Voor bedrijven met een breed assortiment, zullen meerdere producten onder deze definitie vallen. Ga hierbij uit van de verwachtingen van uw klant. Kunnen zij logischerwijs verwachten dat u hen ook over deze producten mailt?

Deze definities geven maar een beprekte duidelijkheid. De strekking van het artikel van de DDMA is daarentegen duidelijk, wees duidelijk en transparant en bedenk je of klanten jouw mail graag zou willen ontvangen. Waarom zou je immers iemand willen mailen die geen mail van jou wil ontvangen…? oftewel gebruik je gezond verstand!

dit neemt niet weg dat het nu wachten wordt op de eerste Jurisprudentie, deze moeten verduidelijken wat precies wel en niet mag…